Harm - Terug in de val

 

Soms vergeet een alcoholist dat hij een probleem met drank heeft. Dan vergeet hij/zij dat hij/zij alcoholist is. Als een alcoholist zichzelf toestaat om toch weer een alcoholische drank te proberen, dan noemt men dat een terugval. Dit is het verhaal van mijn terugval.

 

 

Het ging goed met me. Zelfbewust, gezond, leuke creatieve hobby's en veel bezig met spirituele bewustwording. Gezond eten en drinken hoort daar ook bij. Het is goed voor de gezondheid om bij het warm eten een glas rode wijn te drinken. Twee glaasjes rode wijn per dag is levensverlengend. Kijk er de statistieken maar op na. Vroeger had ik ooit wel eens een periode te veel gedronken maar dat was omdat ik ziekelijk was. Dat was ik als kind al. Dat ik op mijn 23e gestopt was met behulp van de AA klinkt spannend, maar wat stelde het eigenlijk voor? Ik dronk alleen maar bier. Sterke drank vond ik niet eens lekker. Ik ging incidenteel gewoon een glas rode wijn drinken. Bij verjaardagen en zo. Op mijn gezondheid! Proost!

Het werd langzaam maar zeker wat vaker. Toen ieder weekeind. Eigenlijk stond in het gezondsheidblad dat 2 glazen per dag levensverlengend is. Dus dronk ik 2 glazen. Rode wijn hoort trouwens in een groot glas. Dus kocht ik nieuwe glazen. En ik dronk 2 vazen wijn. Tot aan de rand.

Dat was toch wat veel. Dus probeerde ik het te verminderen. Hopeloos. Ik probeerde het te beperken tot het weekeind. Het weekeind duurde voortaan van vrijdag tot en met maandag. De vooravond hoorde er eigenlijk ook bij. Ik kon het niet onder controle krijgen. Ik heb mezelf vermand en heb onderkend dat ik toch nog verslaafd was, net als vroeger. Ik zou stoppen. Met grote woorden en beloften heb ik het aangekondigd.

Het hielp niets. Integendeel. Tussen de middag kocht ik een fles wijn en sloeg hem in 1 keer achterover. Ik dronk meer dan ooit tevoren. En dan nog stiekem ook. Ik smokkelde flessen het huis in. Loog er op los. Het is een paar keer gebeurd dat ik naar mijn geheime voorraad ging voor een noodrantsoen en dat mijn vrouw met we wilde praten. Ik wil niet praten, ik wil drinken: RUK IN! Ik kon het niet zeggen dat ik drank wilde hebben, moest hebben, want ik deed het stiekem. Om razend van te worden. Wat haatte ik deze hele toestand. Ik deed alles wat ik van anderen nooit zou accepteren. Het was verschrikkelijk. Waar was die zelfverzekerde vent gebleven die altijd zo goed aan zichzelf gewerkt heeft? Totaal verdwenen. Wat overbleef was een karikatuur van een mens, ikzelf.

Ik heb er in die fase meer dan een half jaar tegen gevochten en het werd alleen maar erger. Toen was er iets dat ingreep. Ik weet dat ik zelf de fysieke handelingen heb verricht om weer contact te zoeken met de AA, maar iets anders bestuurde mijn geest op dat moment. De eerstvolgende vrijdag werd ik weer welkom geheten door mijn lotgenoten.

Inmiddels ben ik weer een heel eind verder op de goeie weg. Ik heb vanaf dat moment geen alcohol meer gedronken en ik wil dat ook heel graag zo houden. Ik herken mezelf weer en misschien nog belangrijker: ik herken weer de krachten en machten die mijn leven inhoud geven. Misschien schaamde ik me wel zo erg dat ik me niet waardig genoeg vond. Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat ik ze weer met opgeheven hoofd tegemoet kan treden.

 

Harm Almere