Ik ben Thea, een alcoholiste.

Ik zal een klein stukje schrijven over mijn alcohol verleden. Dat begon al heel jong. Ik had ontdekt dat ik altijd al meer wilde als andere jongeren. Dit heeft heel veel jaren geduurd, ook in mijn huwelijk, waar mijn kinderen erbij waren. Ik was een stille drinkster, alleen thuis gebruikte ik drank, verstopte de flessen en ik trachtte door ontkenning het goed te praten. Ik vluchtte voor de problemen in de drank. Later heb ik ontdekt, dat ik niet alleen mijzelf daar mee had, maar het hele gezin heel veel verdriet mee heb aangedaan. Daar ik wist dat dit niet zo verder kon ben ik meerdere malen opgenomen geweest in een afkickkliniek en heb daar een programma gevolgd om van mijn alcohol probleem af te komen.

Helaas heeft dat niet geholpen, na een tijdje weer thuis te zijn begon ik toch weer te drinken. Tot zo’n 15 jaar geleden en ik de wanhoop nabij was kwam een kennis bij  mij langs, die hetzelfde probleem had. Hij heeft mij meegenomen naar de AA. Daar zat een groep mensen die ook een alcohol probleem hadden maar gestopt waren met drinken en het was hen gelukt, door erover te praten.

Door naar hun verhalen te luisteren en ook mijn eigen verhaal te vertellen was er herkenning. Ik voelde me daar veilig, mij werd niks verweten, want deze mensen hadden dat ook zelf allemaal meegemaakt. Het 12 stappen programma wat zij volgden ben ik ook gaan volgen door er over te praten en dingen te delen met anderen. Ik kon ook altijd bellen als ik het moeilijk had. Dan luisterden ze naar mij  of kwamen langs.

Zo ben ik droog geworden en later nuchter. Mijn hele leven is daarna veranderd, ik hoef niet meer te drinken, ik kan de moeilijke- maar ook de leuke dingen die in het leven voorkomen nuchter aan. Het enigste wat ik moet doen is 1 keer per week 2 uurtjes naar de AA groep te komen en contact met deze mensen te houden. Het houdt mij nuchter en ik kan nu wat betekenen voor anderen die ook willen stoppen met drinken.

Het is geen schande om ziek te zijn maar wel om er niets aan te doen.

Thea Almere